Bugün yaklaşık 350 milyon liralık bir borç konuşuluyor. Ancak durup düşünmek gerekiyor: Gerçekten konuşulan sadece bu rakam mı? Yoksa mesele bundan çok daha büyük mü? Sivasspor'un son 20 yılda Sivas'ın tanıtımına yaptığı katkının ekonomik karşılığı hiç hesaplandı mı? Bir reklam ajansına gidip “Sivas'ın adını milyonlarca insana duyurun” desek bunun maliyeti kaç milyon lirayı bulurdu? Bir şehrin adının her hafta ulusal televizyonlarda, spor programlarında, gazetelerde, internet sitelerinde ve sosyal medyada yer almasının karşılığı nasıl ölçülebilir? İşte Sivasspor yıllardır tam da bunu yapıyor. Sivas'ın adını taşıyor, sesini duyuruyor ve bu kadim şehrin en önemli tanıtım yüzlerinden biri olmayı sürdürüyor. Bu nedenle konuya yalnızca borç penceresinden bakmak, büyük resmi kaçırmak anlamına gelir. Meselenin özüne indiğinizde karşınıza bir mali tablo değil, bir şehir vicdanı çıkıyor. Çünkü bugün konuşulan sadece yaklaşık 350 milyon liralık bir borç değildir. Asıl konuşulması gereken, milyonlarca Sivaslının ortak değeri olan Sivasspor'un geleceğidir. Yıllardır Türk futbolunun en üst seviyesinde mücadele eden bu kulüp, sadece bir futbol takımı değildir. O, Sivas'ın ortak hafızası, ortak gururu ve gelecek nesillere bırakılacak en kıymetli miraslardan biridir. Elbette kulübün mali yapısı sorgulanmalıdır. Borcun nasıl oluştuğu, geçmiş yönetimlerin tercihleri, transfer politikaları ve alınan kararlar konuşulmalıdır. Şeffaflık da olmalıdır, hesap verilebilirlik de. Ancak bütün bunların ötesinde unutulmaması gereken gerçek şudur: Sivasspor, Sivas'ın en güçlü marka değerlerinden biridir. Türkiye'nin herhangi bir köşesinde ya da dünyanın farklı ülkelerinde Sivas adı geçtiğinde akla gelen ilk isimlerden biri Sivasspor'dur. Bu değer tesadüfen oluşmadı. Tribünde yağmur altında takımını destekleyen taraftarın, deplasman yollarında kilometrelerce yol kat eden insanların, yöneticilerin, teknik ekiplerin ve futbolcuların yıllar süren emeğiyle ortaya çıktı. Sivas'ın resmi nüfusu yaklaşık 650 bin olabilir. Ancak Türkiye'nin dört bir yanında ve Avrupa'da yaşayan milyonlarca Sivaslı düşünüldüğünde, yaklaşık 7 milyon kişilik büyük bir ailenin ortak değerinden söz ediyoruz. Böyle bir değerin zor günlerinde yalnız bırakılması ne kadar doğru olur? Burda Mesele 350 Milyon Değil, 7 Milyon Sivaslıdır... Bugün Sivasspor'un en büyük ihtiyacı yalnızca maddi destek değildir. Asıl ihtiyaç duyduğu şey birlik, dayanışma ve ortak akıldır. Siyasetçilerden iş insanlarına, bürokratlardan sivil toplum kuruluşlarına, esnaftan gurbetçilere kadar herkesin bu süreçte sorumluluk üstlenmesi gerekir. Çünkü Sivasspor hiçbir kişinin değildir. Hiçbir grubun değildir. Hiçbir siyasi görüşün değildir. Sivasspor, Sivas'ın ortak emanetidir. Geçmişte yaşanan tartışmaları ve kırgınlıkları bir kenara bırakmanın tam zamanıdır. Bugün “ben” deme günü değil, “biz” deme günüdür. Bugün suçlu arama günü değil, çözüm üretme günüdür. Yıllar sonra insanlar bugünkü tartışmaları değil, Sivasspor zor durumdayken kimin yanında durduğunu hatırlayacaktır. Kimin taşın altına elini koyduğunu ve kimin bu şehrin ortak değerine sahip çıktığını unutmayacaktır. Belki de herkesin kendisine sorması gereken en önemli soru şudur: “Sivasspor zor durumdayken ben ne yaptım?” Çünkü mesele sadece 350 milyon liralık bir borç değildir. Mesele Sivas'ın birlik ruhudur, vefasıdır ve ortak değerlerine sahip çıkma iradesidir. Kısacası, tribünlerde “Ya ya şa şa şa, sen çok yaşa Sivasspor” diye tezahürat yapmak tek başına yeterli değildir. Gerçek destek, kulüp en zor günlerini yaşarken sorumluluk almak, çözümün bir parçası olmak ve gerektiğinde taşın altına elini koyabilmektir. Artık sloganların ötesine geçme zamanıdır. Kafaları kumdan çıkarıp günü kurtaran söylemler yerine kalıcı çözümler üretmenin zamanıdır. Çünkü Sivasspor'a sahip çıkmak, sadece bir futbol kulübüne değil; Sivas'ın geleceğine, itibarına ve ortak hafızasına sahip çıkmaktır.